Monday, August 11, 2014

ႈငွက္ၾကီး

ေမြးတုန္းက သန္းထြန္းစုိးေပးတယ္
အဘြားက ကန္႔ကြက္လုိ႔ ေက်ာ္ျမင္႔လြင္ ျဖစ္သြားေရာ။
မြန္ဘာသာနဲ႔ ေပၚစြမ္းလုိ႔ေပးထားတယ္။ ျမန္မာလုိ႔ ကုိေငြသီး အဓိပၸါယ္ရတယ္။
အသားျဖဴျဖဴနဲ႔ ဘဲဥ လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေခၚတယ္။
ရဲသင္ရန္ သွ်ပ္မႈးေက်ာ္ လင္းထက္ စတာေတြက စာေရးတဲ႔ ကေလာင္နာမည္ေတြ။
ဂီတေလာကမွာ ေက်ာ္ၾကားေတာ႔ ငွက္ၾကီးလုိ႔ ခ်စ္စႏုိးေခၚၾကျပန္ေရာ။
ထူးအိမ္သင္ကေတာ႔ မြန္ဇာတိကုိ ဂုဏ္ျပဳမႈေပါ႔။

"အဖုိး မျဖတ္ႏုိင္ ေသာ "ရာမညသား" အဆုိေတာ္ ... ေတးေရး ဆရာ ..ထုိ႔ ထက္ ပုိ ၍.... အဖုိး မျဖတ္ ႏုိင္ ေသာ "ရာမညသား" ကဗ်ာ ဆရာ....
ထာဝရရွင္သန္ေနမယ့္... အႏုပညာပါရမီရွင္ တစ္ေယာက္......
သီခ်င္းေတြခ်စ္တဲ့ ကဗ်ာဆရာ......ကဗ်ာေတြခ်စ္တဲ့ သီခ်င္းေရးဆရာ......ဧရာ၀တီကိုခ်စ္တဲ့ မြန္လူမ်ဳိးတစ္ေယာက္......အႏုပညာကို ဘယ္အရာနဲ႔မွ မလဲလွယ္ခဲ့သူ......ျမစ္တစ္စင္းလို႔စီးဆင္းသြားလိုက္တာေမွာ္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ့အိပ္မက္ေတြနာရီေပၚက မ်က္ရည္မ်ားနဲ႔ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ေလာကကို အလွဆင္သြားတယ္။ ။
{ဂႏၳ၀င္ေျမာက္အႏုပညာရွင္ ကိုငွက္ သို႕မဟုတ္ ထူးအိမ္သင္}
— with Maung De Mon.

Thursday, August 15, 2013

“ဆရာမင္းလူ(၁၉၅၄-၂၀၁၃)”

 
ဦးမင္းလူ ႏႈတ္ထြက္သြားျခင္း”

ေယာက္်ားပီသတယ္ဆိုတာ
ကိုယ္ႏိုင္တဲ့သူကို
ဖိတြယ္တတ္တာဆိုရင္ …။


႐ိုးသားတယ္ဆိုတာ
သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းနဲ႔
ကိုယ္ေကာင္းေၾကာင္းကို
မကြယ္မ၀ွက္ ဖြင့္ေျပာတတ္တာဆိုရင္ …။

ႀကိဳးစားတယ္ဆိုတာ
ကိုယ့္မိသားစု ေကာင္းစားေရး
တစ္ခုတည္းအတြက္ ႀကံစည္တာဆိုရင္ …။

ဂုဏ္သေရရွိတယ္ဆိုတာ
သူတစ္ပါးေပၚ
အထက္စီးက ဆက္ဆံခြင့္ရတာဆိုရင္ …။

အားကိုးရတယ္ဆိုတာ
ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ရဲ႕ ပီေအနဲ႔
ခင္တယ္ဆိုတာကို ေျပာတာဆိုရင္ …။

မင္းရဲ႕ ဧည့္သည္ေတာ္စာရင္းထဲက
ငါ့နာမည္ေဘးမွာ
`ရာသက္ပန္ ဖ်က္သိမ္း´ ဆိုတာေလး
တဆိတ္ေလာက္
ေတးမွတ္ထားလိုက္စမ္းပါကြယ္။
မင္းလူ
 
မင္းလူကုိ စာေရးဆရာ ႐ုပ္ရွင္ ဒါ႐ုိက္တာ ဦးသာဓု၊ ေက်ာင္းအုပ္ ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္ညဳိ တုိ႕မွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အမွတ္ (၁၄၇) (၄၇)လမ္းတြင္ ေမ ၁၈ ရက္ေန႕ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေမြးခ်င္းေလးေယာက္အနက္ အငယ္ဆုံး ျဖစ္သည္။ အမည္ရင္းမွာ ေမာင္ဉာဏ္ေပၚ ျဖစ္သည္။
၁၉၅၉ ခုႏွစ္မွ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ အထိ စိန္ေပါ အထက္တန္းေက်ာင္း (ယခု အ.ထ.က(၆)ဗိုလ္တေထာင္) ၌ ပညာ သင္ၾကား ခဲ့သည္။ ၁၉၆၈ မွ ၁၉၇၂ အထိ အထက(၁) သကၤန္းကၽြန္း ေက်ာင္းသုိ႕ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး အေျခခံပညာ အထက္တန္း ေအာင္ျမင္ ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသား ဘဝတြင္ စာေပ ဖြံ႕ၿဖဳိး တုိးတက္ေရး အဖြဲ႕ အတြင္းေရးမွဴးႏွင့္ သိပၸံပညာ အသင္း တြဲဖက္ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။
၁၉၇၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ထိ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္တြင္ တက္ေရာက္ သင္ၾကားၿပီး ဝိဇၨာဘြဲ႕ (ဒႆနိကေဗဒ) ကုိ ရရွိခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္ နံရံကပ္ စာေစာင္ႏွင့္ ႏွစ္ပတ္လည္ မဂၢဇင္း တုိ႕တြင္ ေတာေက်ာင္း ဘုန္းႀကီး အမည္ျဖင့္ ကဗ်ာမ်ား ေရးသား ခဲ့သည္။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္တြင္ ႐ုပ္ရွင္ ပေဒသာ မဂၢဇင္း၌ ဝတၴဳတုိ စတင္ ေဖာ္ျပခံၿပီး စာေပနယ္သုိ႕ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းတက္ရင္း စာအုပ္ ထုတ္ေဝေရး လုပ္ငန္း ေလ့လာ လုပ္ကုိင္ခဲ့သည္။ မစန္းစန္းေအာင္ (တကၠသုိလ္ စာၾကည့္တုိက္ ဝန္ထမ္း) ႏွင့္ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္တြင္ လက္ထပ္ခဲ့ရာ သမီး ႏွစ္ဦး ထြန္းကားခဲ့သည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ဗီဒီယုိႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ၫႊန္းမ်ား စတင္ ေရးသား ခဲ့သည္။
ယခုအခါ မိသားစုႏွင့္ အတူ သကၤန္းကၽြန္း သာဓုျခံရွိ မိခင္၏ ေနအိမ္တြင္ ေနထုိင္ရင္း ဝတၴဳ၊ ကဗ်ာ၊ အက္ေဆး၊ ဇာတ္ၫႊန္းမ်ား ေရးသားလ်က္ ရွိသည္။ ထုတ္ေဝၿပီး စာအုပ္မ်ားကုိ ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ၫႊန္း မ်ားစြာ ႐ုိက္ကူးျခင္း ခံခဲ့ရၿပီး အမ်ားစုကုိ ကုိယ္တုိင္ ဇာတ္ၫႊန္း ေရးခဲ့သည္။၂၀၁၃ၾသဂုတ္၁၄ညပိုင္းတြင္
၀ိတိုရိယ ေဆးရံုး၌ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သည္။
 

သူ.မွာတမ္း

အေမာင္ေပ်ာက္ၾကား၊တိုင္းၿပည္အားကို
ဘာမ်ားမွာခဲ.လိုသနည္း။

ခရီးမတ္တတ္၊ လမ္းခုလတ္တြင္
ကိုယ္လြတ္ေရွာင္ခြာ ၊ ခြဲရပါ၍
အားနာခဲ.ေၾကာင္းေၿပာပါေလ။
မင္းသု၀ဏ္္
 

သစၥာသည္သာ အလွတရား

ငါေသတဲ့အခါ
ဘာအေမြမ်ား ထားခဲ့ရပ
အို … ေလာက တဝွမ္းလံုး
အေခ်ာအလွအဆန္းဆံုး
သေဘာဓမၼလႊမ္းဖံုး
မေနာမယပန္းကံုးေတြကို
ေတးဖြဲ႕ကာ ကဗ်ာေတြသီလို႕
အသည္းလႊာေၿမမဟီဝယ္
အုတ္ဂူလုပ္ကာ ၿမဳပ္ခဲ့မည္ပ။

ေဒါင္းႏြယ္ေဆြ

ဒီကဗ်ာေလးက ဆရာ ေဒါင္းႏြယ္ေဆြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးကဗ်ာေလးတဲ့

Thursday, January 17, 2013

“ေမာ္ဒန္မႏၲေလး”

(၁)
ေနပူက်ဲက်ဲ
တိုက္ရိပ္ကလြဲလို႕ ဘာမွမရွိ
သဘာ၀၏ အေလာင္အျမိဳက္ဒဏ္
ခံစားနစ္ေမ်ာ--
ခ်စ္ေသာမႏၲေလး ပူရွာမည္။
(၂)
အျမိဳ႕ျမိဳ႕အနယ္နယ္ကလာတဲ႕
ျမန္မာတိုးရစ္(စ္)ေတြ
စက္ဘီးေတြ ဆိုင္ကယ္ေတြ
ၾကြယ္၀မွဳကို ေဖာ္ၾကြားတဲ႔
ေမာ္ေတာ္ကားသစ္ ျပိဳင္ပြဲေတြ
လမ္းေပၚမွာေပြရွဳပ္
တိုးတက္တဲ႔ျပယုဂ္လို ့အေခၚခံ
(ဒါ--) ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေမာ္ဒန္မႏၲေလး။

Wednesday, August 29, 2012

ပိုလွ်ံေနေသာ ၀ါက်မ်ား





(၁)


ငါးဟာ….
ေရကုိမသိသလုိ
လူေတြဟာ….
မသိတာကလဲြလုိ႔
အားလုံးသိခဲ့ၾကတယ္။

Thursday, August 23, 2012

ၾကည္႕ျမင္တိုင္

ၾကည္႕ျမင္တိုင္ဆိုတာ
ရန္ကုန္အေနာက္ပို္င္းခရိုင္က
လူဦးေရ ၂ သိန္းခန္႕ အေျခခ်ေနထိုင္တဲ႕အရပ္

ရာဇ၀င္အရ
ျမန္မာဘုရင္မ်ားလက္ထက္က
ခံတပ္ရြာေလးတရြာျဖစ္သလို
ေရႊတိဂံုဘုရားသမိုင္းထဲမွာေတာ႕
ေမာင္ကံ ေရႊတိဂံုေစတီကို ၾကည္႕ျမင္တိုင္တည္တဲ႕ေနရာ


ရပ္ကြက္ ၂၀ နဲ႕ဖြဲ႕စည္းထားတဲ႕
ရပ္ကြက္ ၂ခုက လွိဳင္ျမစ္ၾကီးျခားတဲ႕
ထူးထူးျခားျခား ျမိဳ႕နယ္တခု

Thursday, May 24, 2012

မိခင္၏ ေႏွာင္ႀကိဳးကို ေျဖပါအံ့

သည္းစြာေသာအနာကို ကုစားပါအ့ံ
သမီး၏လံု႕လ၀ီရီယျဖင့္ နာလန္ထူပါေစအံ့...

ေမြးေက်းဇူးကို မသိတတ္ေသာ
ထိုသူတို႕အား
သိနားလည္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္းကို
သမီးအားေပးပါေလ...

ေတြ႕ရအံ့ေသာ ေဘးရန္တို႕ကို
သမီးထီမည္မဟုတ္...

တဘ၀တြင္ တခါသာေသရသည္ျဖစ္၍
အဘယ္နည္းႏွင့္ေသရသည္ျဖစ္ေစ
သမီး၌မထူးျခား...

သမီး၏ စိတ္ကူးတို႕သည္
အကယ္အျဖစ္သို႕ ေရာက္ေသာအခ်ိန္တြင္
အသင္တို႕သည္လည္း ေပ်ာ္ျမဴးၾကရမည္...

အျခားအျခားေသာ သူတို႕၏
ရႈတ္ခ်ျခင္း
ကဲ့ရဲ႕ျခင္း
မုန္းတီးရြံွရွာျခင္း
နာမည္ဖ်က္ျခင္းတို႕ကို
သမီး အလ်ဥ္း ဂရုမျပဳ...

မိခင္ထံမွွ ဒါမွငါ့သမီး ဟူေသာ
က်ဳးရင့္သံကိုသာ ေတာင့္တပါ၏...

ေလာကတြင္ မိခင္၏ေက်းဇူးကို
အသိတတ္ဆံုးသမီး ျဖစ္ရပါလို၏။ ။

               ေအာင္ဆန္းစုၾကည္

Saturday, March 3, 2012

မ်က္ေျဖလကၤာ

  •  သူတည္းတစ္ေယာက္ ေကာင္းမွဳေရာက္မူ
           သူတစ္ေယာက္မွာ ပ်က္လင့္ကာသာ
           ဓမၼတာတည္း ။
  •  ေရႊအိမ္နန္းႏွင့္ ၾကငွာန္းလည္းခံ
            မတ္ေပါင္းရံလ်က္ ၊ ေပ်ာ္စံရိပ္ျငိမ္
            စည္းစိမ္မကြာ ၊ မင္းခ်မ္းသာကား
           သမုဒၵရာ ၊ ေရမ်က္ႏွာထက္
            ခဏတက္သည့္ ေရပြက္ပမာ
            တစ္သက္လ်ာတည္း ။
  •  ၾကင္နာသနား ၊ ငါ့အားမသတ္
           ယခုလႊတ္လည္း ၊ မလြတ္ၾကမၼာ
           လူတကာတို႕ ၊ ခႏၶာခိုင္ၾကည္
           အတည္မျမဲ ၊ ေဖာက္လႊဲတတ္သည့္
           အခြ်တ္စသာ ၊ သတၱ၀ါတည္း ။
  • ရွိခိုးေကာ္ေရာ္ ပူေဇာ္အကၽြန္
          ပန္ခဲ့တုံ၏ ၊ ခိုက္ၾကဳံ၀ိပါက္
          သံသရာစက္၌ ၊ ၾကိဳက္လတ္တြန္မူ
          တုံ႔မယူလို ၊ ၾကည္ညိဳစိတ္သန္
           သခင္မြန္ကို ၊ ခ်န္ဘိစင္စစ္
          အျပစ္မဲ႕ေရး ၊ ခြင့္လွ်င္ေပး၏
          ေသြးသည္ အနိစၥာ၊
          ငါ့ခႏၶာတည္း ။ 
                          အနႏၱသူရိယ အမတ္
ျမန္မာႏွစ္- ၅၃၃ (ခရစ္ႏွစ္ - ၁၁၇၁ ) တြင္ မင္းယဥ္နရသိခၤ သည္ပုဂံထီးနန္းကိုသိမ္းျမန္းစိုးစံသည္ ။ ထိုမင္းသည္ညီေတာ္အိမ္ေရွ႕စံနရပတိစည္သူ၏ မိဖုရား ေ၀ဠဳ၀တီကို အတင္းအဓၶမသိမ္းယူသည္ ။၅၃၆ တြင္ ညီေတာ္ နရပတိစည္သူက ေနာင္ေတာ္ကိုပုန္ကန္သတ္ျဖတ္ျပီး နန္းတက္သည္ ။ထို႕ေနာက္ေနာင္ေတာ္အထိန္းေတာ္သား အနႏၱသူရိယ အမတ္ေပၚတြင္ ယခင္ကမလိုမ်က္ပြားအျငိဳးထား သည္ႏွင့္ထိုအမတ္ကိုဖမ္း၍သတ္ေလဟုသူသတ္တို႕အားမိန္႕၏။ အနႏၱသူရိယသည္ရဲရင့္တည္ၾကည္ေသာ စိတ္ထားရွိသူျဖစ္သည္ ။
အသတ္ခံရအံ့ဆဲဆဲတြင္" သူတည္းတစ္ေယာက္ေကာင္းမွဳေရာက္မူ " အစျဖာေသာ ေရပြက္ပမာလကၤာကိုေအးေဆးတည္ျငိမ္စြာစပ္ဆို ျပီးမင္းၾကီးအားဆက္သပါဟုမွာၾကားခဲ့ေလသည္ ။

လက္၀ဲသုႏၵရ အမတ္ၾကီး

စစ္နည္းဗ်ဴဟာ ဘယ္လုိသာလည္း
စဲြကုိင္လက္နက္ ဘယ္လုိထက္လည္း
ျပည္သူ႔ႏွလုံး မသိမ္းၾကဳံးလွ်င္၊
ျပည္သူ႔စြမ္းအား မကုိးစားလွ်င္
ဓားသြားလည္းေၾကြ၊ လွံလည္းေခြအ့ံ......

                                  လက္၀ဲသုႏၵရ အမတ္ၾကီး ဦးျမတ္စံ

မင္းခုံတုိင္ၿမဳိ႕စား၊ မင္းၾကီးအတုလမဟာဓမၼိကရာဇာဘြဲ႕ရ လက္၀ဲသုႏၵရ အမတ္ၾကီး ဦးျမတ္စံ သည္ ေညာင္ရမ္းေခတ္ ေနာက္ဆုံးမင္းဆက္ မဟာဓမၼရာဇာဓိပတိ ေျမႇာက္စားခဲ့ေသာ စဥ့္ကိုင္နန္းစုိက္သည့္ ကုိးသိန္းသခင္ သတုိးမင္းေခါင္ထံတြင္ လႊတ္႐ုံးစာေရးအျဖစ္ မင္းမႈထမ္းဘ၀ကို စတင္ခဲ့ၿပီး အေလာင္းမင္းတရားၾကီး ဦးေအာင္ေဇယ်၊ ေနာင္ေတာ္မင္းၾကီး၊ ဆင္ျဖဴရွင္မင္း၊ စဥ့္ကူးမင္း၊ ေဖာင္းကားစား ေမာင္ေမာင္၊ ဘုိးေတာ္ဘုရား၊ ဘၾကီးေတာ္မင္းတုိ႔ လက္ထက္တုိင္ မင္းရွစ္ဆက္ အမႈထမ္းခဲ့သူျဖစ္သည္။ သူသည္ အေလာင္းမင္းတရား၏ ေျခာက္က်ိပ္ရွစ္ေယာက္ရွိေသာ ေသြးေသာက္တပ္ဖြဲ႕တြင္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ျဖစ္သလုိ တပ္ေတာ္ေရး၊ တရားသူၾကီးအပါအ၀င္ ရာထူးၾကီးမ်ားကိုလည္း ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ စာေပဖက္တြင္လည္း သာမန္ မယ္ဘြဲ႕၊ ေမာင္ဘြဲ႕၊ ေက်းေစရတုမ်ားမွသည္ ၀ိနိစၧယပကာသနီ ဓမၼသတ္လကၤာပ်ဳိ႕၊ သာဓိနပ်ဳိ႕ႏွင့္ စစ္က်မ္းမ်ား၊ စစ္သည္ေတာ္က်င့္၀တ္မ်ားအေၾကာင္း ေရးဖြဲ႕ထားသည့္ နႏၵိေသနပ်ဳိ႕၊ စစ္ခ်ီ စစ္တက္ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားအေၾကာင္းေရးဖြဲ႕ထားသည္ ေသနဂၤဗ်ဴဟာပ်ဳိ႕၊ စစ္ဆင္နည္းမ်ားအေၾကာင္း ေရးဖြဲ႕ထားသည့္ ဗ်ဴဟစကၠိပ်ဳိ႕တုိ႔ကို ေရးဖြဲ႕ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ လက္႐ုံးရည္ေရာ၊ ႏွလုံးရည္ပါ ျပည့္၀သည့္ စာဆုိစစ္သည္ စြယ္စုံပညာရွိ အေက်ာ္အေမာ္ လက္၀ဲသုႏၵရ အမတ္ သည္ ရတု ၅၅ ပုဒ္၊ ေရးသားခဲ့သည္။

Sunday, December 18, 2011

( ေဇာ္ဂ်ီ )

ပဒါးရွင္

ေပးခ်င္ငဲ့ ခုအေရး။

ေဇာ္ဂ်ီေမာင္ ငါမစစ္လို႔

စိတ္ညစ္တယ္ေလး။ ။

( ေဇာ္ဂ်ီ )
 
ကဗ်ာ တိုေလးသည္ ၁၉၃၆-ခုနွစ္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား မ်ား၏ အေရးေတာ္ပံုတြင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီမွ မမၾကီး   ( အင္းလ်ားက ျခင္းၾကား ) အား ေရးေပး လိုက္သည့္ ကဗ်ာ ျဖစ္သည္ဟု မသက္ဇင္ ဆိုဒ္မွ ေတြ႔ရပါသည္။


ေဖေဇာ္ဂ်ီ
အနီဆင္သလို့
ယဥ္လွပံုထူး။

အလို
ရွဳစမ္းပ
ျမိဳင္တန္းမွာ မာန္အႀကိမ္းေတြနဲ႔
ရွိန္းသတ္လို႔ျမဴး။

ေနာက္တပုဒ္က ျဖင့္ သတိ ဟူေသာ ကဗ်ာေလးျဖစ္သည္။
ရုပ္ေသးစင္ေပၚ
ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္ ေတာင္ေဝွး
အခုန္ အပ်ံႏွင့္
သူ့ ဟန္ကို သည္ေဖၾကည့္
ေမာမိတယ္ေလး

ရွိန္းဆာယာ ပိုေမာက္
ကိုယ္ေပ်ာက္ သည့္တန္ခိုး
ရွိန္းဆာယာ သည္ေဖ ေၾကာက္
စိတ္ေပ်ာက္မွာစိုး။
( ေဇာ္ဂ်ီ )

... အစ၏အဆံုး (သို႔မဟုတ္) အဆံုး၏အစ ...

ကမၻာဦးသူတို႔သည္ ရသပထ၀ီကိုစားကုန္၏။ အခ်ဳိ႕အဆင္းလွကုန္၏။
အခ်ဳိ႕အဆင္းမလွကုန္။
ထိုသူတို႔တြင္
အဆင္းလွသူတို႔သည္ အဆင္းမလွသူတို႔ကို
မထီမဲ့ျမင္ျပဳၾကကုန္၏။
ထိုသုိ႔ျပဳသည္ရွိေသာ္ .. ။
(ဦးကုလားရာဇ၀င္)
ႏွလံုးသားနဲ႔ဖတ္ဖို႔
(ရင္၌ျဖစ္ေသာ)
ခ်စ္ဇနီးသို႔
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္

... အေမ ...

မိန္းမတကာထက္၌ က်ေနာ္ေလးစားျမတ္ႏိုးမဆံုးေသာ
အနာဒိအနႏၲေမတၱာရွင္ “ ခ်စ္ေသာ ေမေမ ” သို႔ ...

အေမ .....
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ
လူေတြကေတာ့ ရယ္မွာပဲ
သားရင္ထဲမွာ
ကဗ်ာ ...
ကဗ်ာ ...
ကဗ်ာ ...
သက္သာရာ ရမလားလို႔ပါ
(ဒီတစ္ခါေတာ့ျဖင့္)
၀မ္းေရစပ္ရင္လည္း
နည္းနည္းခြင့္လႊတ္ပါအေမ
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္

Monday, September 26, 2011

ခ်စ္ေသာ ဧရာ၀တီ



ၾကည္လင္ေတာက္ပတဲ့...
ေငြေရာင္လႈိုင္းၾကပ္ခြပ္ေတြၾကား
ဧရာ၀တီဟာ...နံနက္ခင္းတိုင္းမွာ
ၾကည္လင္ေအးၿမစြာ...ႏိုးထၿမဲ...
“ ဧရာ၀တီ ”
ေၿမကမၻာတည္သေရြ႕
ေရႊၿမန္မာရဲ႕ နတ္သမီး
အသီးသီးေသာ ...အလွတရားတို႔နဲ႔
ထံုးေခြ....ရစ္ပတ္
အတိတ္ေန႔ရက္တိုင္းမွာ...
ၿမန္ၿပည္သားတို႔ရဲ႕ အသိဥာဏ္ကို
လႈံ႕ခတ္ ၾကည္ႏူးေစတယ္....

သဲေသာင္ၿပင္ ၿဖဴၿဖဴေအာက္
ခရုေကာက္ၾကတဲ့ ကမ္းစပ္မွာ..
ေရလႈိုင္းသံ တလြင္လြင္
မႈိနတို...နဖားရြက္နဲ႔
စားစရာေပါတဲ့ တို႔ၿမန္ၿပည္
ဧရာ၀တီ....ရစ္ေခြၿမဲ
အသည္းႏွလံုးစိုင္ေတြမွာ
အဘယ္သို႔ေသာ အေၾကာင္းတရားေတြနဲ႔မွ
မေပ်ာက္ကြယ္ေစခ်င္....

အို....ဧရာ၀တီ
ငါတို႔ခ်စ္တဲ့ ၿမစ္တစ္စင္း
သင္ေပးဆပ္တဲ့ခ်စ္ၿခင္းကို
လူတခ်ိဳ႕က...ၿမစ္တစ္စင္းအသြင္မၿမင္ခဲ့
ေဘာင္ကြပ္...ထိမ္းခ်ဳပ္...
လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ေတြ...ထုတ္ၾကမတဲ့..
ငိုေၾကြးလိုက္ပါ...ဧရာ၀တီ
ငါတို႔ တာ၀န္မေက်ၾကဘူး
သင့္ေသြးကိုေသာက္...
သင့္ဦးေႏွာက္ကိုေဖာက္..
လူေတြက..တာတမံေတြ ေဆာက္ၾကဦးမယ္

တတ္စြမ္းသမွ်
ငါတို႔အားလံုး....တတ္စြမ္းသမွ်
ဧရာ၀တီရဲ႕...အလွ
တစ္စက္မွ အထိမခံ
၀ိုင္းကာ၀န္းကာၾကံစည္ၾကလို႔
ကာကြယ္ထိန္းခ်ဳပ္
ေဖြးေဖြးလႈပ္တဲ့ ေရလႈိုင္းသံေတြ..
အားမာန္အၿပည့္...စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ႔
ငါတို႔...ကာကြယ္တားဆီးၾကမယ္

ကုန္သြယ္ေရေၾကာင္း
တေဂ်ာင္းေဂ်ာင္းၿမည္တဲ့ ..
စက္သမၼာန္ ေတြၾကား
ဧရာ၀တီဟာ...အစဥ္အၿမဲ တာ၀န္ေက်လို႔
ငါတို႔အတြက္ဆို....
သင့္အသက္ကိုပါ...ေပးအပ္၀ံ့ခဲ့တယ္

အလင္းေရာင္မရခ်င္ေနပါေစ...
ေလာင္ကၽြမ္းၿပာက်ေစၿပီးမွ...
ႏွလံုးသားကို ေဖာက္ထုတ္ရမယ့္အလုပ္
ဒီ..မဟုတ္ တရုတ္ ေတြကိုလည္း
ငါတို႔ မၿပဳပါရေစနဲ႔

ေမခ...မလိခ
မစားရ ၀ခမန္း
လူေတြက ..စီးပြားဆန္တယ္
အတၱနဲ႔ မာနေတြ ေနာက္ တေကာက္ေကာက္
ပါးစပ္ေတြကလည္း..
ေပါက္ေပါက္ၿမည္ေအာင္ေဖာက္တယ္
တိုင္းတပါးနဲ႔ ပူးေပါင္းလို႔
ဆူးဖေယာင္းအသြင္ ပံုသြင္း
အသက္ၿပင္းတဲ့ စနစ္ဆိုးေအာက္
ငါတို႔...ဒူးေထာက္ရေပါင္းလည္းမ်ားၿပီ

အို...ငါတို႔ ခ်စ္ၿမတ္ရေသာ
မိခင္ ဧရာ၀တီ...
ေဘးလည္းမသီ...ရန္လည္းမခ
မာန္စြယ္ေတြ တၿမၿမ
စူး ရွရွ..သံစဥ္ေတြၾကား
ၿမစ္ကမ္းေတြကို ေဘာင္ခတ္လို႔
ေနာင္အသက္..ရွည္သထက္ရွည္ေအာင္
၀ိုင္း၀န္းကာဆုေတာင္း..
“ ဧရာ၀တီ ” ....
သင္ခ်စ္ေသာ..သားသမီးတို႔အလယ္
အစဥ္အၿမဲ.....
ရစ္ေခြစီးဆင္းေစသား....
ရ စ္ ေ ခြ စီ း ဆ င္ း ေ စ သ ာ း . . .
ရ စ္ ေ ခြ စီ း ဆ င္ း ေ စ သ ာ း . . . .

သက္တန္႔ခ်ိဳ
၂၂ ရက္ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္

Thursday, May 5, 2011

သစၥာ

ကၽြႏု္ပ္သည္
ဒုကၡဖယ္ကင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းမွ
လြတ္ကင္းေစရန္
စိတ္ဝယ္ဆႏၵရိွေသာေၾကာင့္…
(ကၽြႏု္ပ္လို သင္လည္းလြတ္ပါေစ)
ကၽြႏု္ပ္သည္
ၾကြယ္ဝဥစၥာ၊ ကိုယ္က်န္းမာရန္
စိတ္မွာဆႏၵရိွေသာေၾကာင့္….
(ကၽြႏု္ပ္လို သင္လည္းခ်မ္းသာပါေစ)
(ကၽြႏု္ပ္လို သင္လည္းက်န္းမာပါေစ)
ကၽြႏ္ုပ္သည္
ရုပ္နမ္ခႏၶာ
မရွိရာမွန္ ျမတ္နိဗၺာန္ကို
အမွန္ေရာက္လိုပါေသာေၾကာင့္…
(ကၽြႏ္ုပ္လို သင္လည္းေရာက္ပါေစ)
သို႔ေပေသာ္လည္း
သင္ၾကိဳးစားမွ
ခံစားေကာင္းက်ဳိး ရလိမ့္ႏိုး…
ကၽြႏု္ပ္ၾကိဳးစားမွ
ခံစားေကာင္းက်ဳိး ရလိမ့္ႏိုး… ေသာၾကာ(ကမၼ)
The Truth
As,
I want to escape from trouble,
You may escape,too.
As,
I wish to be wealthy and healthy,
You may be wealthy and
You may be healthy.too
As,
I wish to reach the Nirvana,
That is a place
Don’t have material,soul and
Living body,
You may reach,too
But,
If you strive,
You will get merits,
If I strive,
I will get merits:
Thauk kyar(kamma)
english စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

Monday, January 17, 2011

စစ္မုန္းႏွင္းဆီအတြက္ ၿမရြက္တို႕ရဲ႕ ေမာ္ကြန္း

(၁)

ေက်ာက္ဂူထဲက

တလွမ္းျခင္း ထြက္လာတဲ့

ေၾကး၀ါေရာင္ျခေသၤ့ တေကာင္လိုပဲ

၁၉၉၁ ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာ (၁၀)ရက္ဟာ

ေနျခည္မ်င္စေတြကို လည္ဆံေမႊးေတြလို ခါခ်ရင္း

လူ႕ေလာကထဲ တိုး၀င္လာခဲ့ျပီ။

·         ဖက္စစ္ကလည္း
သူ႔ဖိနပ္ကိုက်စ္တဲ့ၾကိဳးနဲ႔
ငါတို႔ကိုစိုးမိုးတုပ္ခတ္
ဘီလူးအိပ္မက္မွာ
ညေတြနက္ျပီးရင္းနက္ခဲ့ျပီ။

·         ငါတို႔ရဲ႕ေတာ္လွန္ႏိုင္ငံဟာ
အာရွရဲ႕မုတ္သုန္စီးေၾကာင္းေအာက္မွာ
စစ္ခေမာက္တစ္လံုးေမွာက္ထားသလို
မီးခိုးညိုေတြအူထြက္
အဲဒီအထဲကမွ ငါကအားယူနိဳးထလွ်က္ေပါ့။

·         ဒီေန႔ဟာ
သံလြင္ခက္ေတြ သက္၀င္မဲ့ေန႔
ရာဇ၀င္မွာ ေရႊလိုစင္ၾကယ္တဲ့ေန႔ပါပဲ။

·         ငါ႔ရင္ထဲမွာေမႊးျမသင္းရီ
ငါ႔ႏိုင္ငံမွာလင္းပေစြးနီ
ငါတို႔ခ်စ္ေသာ
အို…ေအာင္ဆန္းႏွင္းဆီ။

(၂)
·         ဘုန္းၾကီးသဃၤန္းေတြကို ခ်ြတ္ျပီ
လူေသပတ္တဲ့ အ၀တ္လုပ္သူေတြက
ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို
ေသနတ္အိတ္ထဲကထုတ္ၾကည္႔ေနေလရဲ႕။

·         အရုိးနဲ႔ေဆာက္တဲ့ အုတ္ဂူမွာ
ယမ္းေငြ႕ေသြးျမဴေတြ အံုဆိုင္း
သည္ေျမကိုရိုင္းေအာင္ လုပ္ရက္ၾကတယ္
ေဟး..ပြင့္စမ္း ေ၀စမ္း ရဲရင့္စမ္း
ငါတို႔ ခ်စ္ေသာေအာင္ဆန္းႏွင္းဆီ။

·         ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမတ္ႏိုးသူဟာ
သံခ်ပ္ကာအက်ၤႎ ၀တ္ထားသင့္သလား
သားသတ္သမားနဲ႔ ဘုရားသခင္ကိုငါေမးခ်င္တယ္။

·         ဒါေတာ္လွန္ေရး
ေတာ္လွန္ေရးမွာေအးစက္မႈန္၀ါး
ေအာင္ဆန္းႏွင္းဆီေန႔မ်ား
ေအာင္ဆန္းႏွင္းဆီညမ်ား
ျပည္သုၾကားမွာလြင့္ပါးလႈပ္ခတ္
အနာဂတ္မိုးၾကီးရြာလိမ့္မယ္
အနာဂတ္မိုးၾကီးရြာေတာ့မယ္ကြယ္။

(၃)
·         ဒီကဗ်ာကိုငါေရးတာ
သူမအတြက္ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕တင္ဆက္တာမဟုတ္ဘူး
ေတာ္လွန္ေရးကို
အာဇာနည္ကုန္းေပၚက
တက္အေလးျပဳတာျဖစ္တယ္။

·         ေတာင္စြယ္ေနကြယ္ခ်ိန္
လူသတ္ကုန္းမွာ
ငါလိုရာသာေတာင္းခြင့္ရရင္
မင္းတို႔ဘုရင္နဲ႔ စီးခ်င္းထိုးခ်င္တယ္လို႔ပဲ
ငါေျပာမိလိမ့္မယ္။

·         ျပန္စဥ္းစားရင္
မိခင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ
ဓါးခုတ္ရာအမာရြတ္ကိုေတြ႔ရသလုိပဲ
အသည္းနာလြန္းလွတယ္။
·         ျငိမ္းခ်မ္းေရးေစာင္းၾကိဳးနဲ႔ ဟိုးအေ၀းကစစ္ခရာ
ေလာကမွာဘယ္သူလင္းျပာေစမလဲ
ဆက္ေလွ်က္
ဆက္ၾကိဳးစား
အမွန္တရားဆိုတာဘယ္သူမွ အလကားမရဘူး။

·         ေလွ်က္ရဲသူအတြက္ လမ္းဆိုတာ
မနက္ျဖန္ ေနထြက္ခ်ိန္တိုင္းမွာရိွတယ္။

·         ေၾကာက္တက္သူလက္နက္ခ်စတမ္းဆိုရင္
ငါေရးတဲ့ ဒီႏွင္းဆီကဗ်ာဟာဓါးျဖစ္လာလိမ့္မယ္
ထက္ျမစိမ္း၀င္း
သတၱိအဆင္းတို႔လႊမ္းျခံဳ
အေရွ႕စူးစူးေရာင္ျခည္ခူးဖို႔
ငါ့တို႔အားလံုးဦးလည္မသုန္..
ငါ့တို႔အားလံုးဦးလည္မသုန္..
ငါ့တို႔အားလံုးဦးလည္မသုန္။   ။

ေရႊဘုန္းလူ(ခ)တာရာမင္းေ၀ (၁၉၉၁၊ ဒီဇင္ဘာ)
 

 

ေရႊဘုန္းလူ (ခ) တာရာမင္းေ၀ ၁၉၉၁ ေထာင္တြင္းအက်ဥ္းက်ေနစဥ္ ေရးသားခဲ႕သည္႕ကဗ်ာ

Wednesday, January 5, 2011

ညလွည္႕စား ( ေဒါင္းႏြယ္ေဆြ )

ေမာင္႔ခ်စ္သူ လိပ္ျပာ
ညခါျဖင္႔ အိမ္မက္ ။

နံနက္ေနေရာင္လာေတာ႕
ခင္႔လိပ္ျပာရွာမေတြ႔တယ္
ႏွင္းေငြ႕ႏွင္းစက္ ။ ။


ဆရာၾကီး ေဒါင္းႏြယ္ေဆြြ
ေတာ္လွန္ေရး ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးဟု နာမည္ၾကီးေသာ ဆရာၾကီး ေဒါင္းႏြယ္ေဆြ သည္
၁၉၅၄ မွ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ပုိင္း အထိ  ဇင္ဦး ဟူေသာနာမည္၀ွက္ျဖင္႔ အခ်စ္ကဗ်ာတုိေလးမ်ားကုိ ေရးသားခဲ႕ပါတယ္။ ဆရာၾကီး၏ ကဗ်ာမ်ားမွာ အလြန္နည္းပါးလွပါသည္။
ဘုစုခရု ေနတဲ့အိမ္ကေလး မွကူးယူသိမ္းဆည္းခဲ႔ပါသည္။
 

Sunday, December 26, 2010

ၿပီးပါၿပီ

အရက္နဲ႔ စီးကရက္ကို ႀကိဳက္တယ္
ညီမေလး မမျမင့္ကို ခ်စ္တယ္
အလင္းေရာင္ကို ျမတ္ႏိုးတယ္
ကဗ်ာနဲ႔ သစၥာထားတယ္
အဆံုးအ႐ႈံးမ်ားအတြက္ ၀မ္းမနည္းဘူး
မေၾကကြဲဘူး
ေနာင္တမရဘူး
ခရီးၾကမ္း ဘ၀ၾကမ္းေတြကို ၾကင္နာတယ္
လဲၿပိဳေနသူေတြကို စာနာတယ္
ဒဏ္ရာနဲ႔ ရက္မ်ားကို လိႈက္လွဲစြာ ေတြ႔ဆံုတယ္
ယံုၾကည္ခ်က္ရွိတဲ့ ေျခလွမ္းေတြကို ရင္ခုန္တယ္
အမွားေတြနဲ႔ ေသာက္စားမူးယစ္တယ္
ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေတြက အစာကို ငါမဟပ္ဘူး
ငါ့ဘ၀ ငါးစာကိုသာ ငါဟပ္ခဲ့တယ္။ ။

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္
(ျမားနတ္ေမာင္မဂၢဇင္း၊ ႏို၀င္ဘာလ၊ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္)

ေရစီးေရဆန္ ပု စၦာ

ခ်စ္ေသာကမၻာႀကီးေရ ...
အခ်စ္ၿပီးအခ်စ္ ျဖစ္ေနလို႔ကလည္းမျဖစ္ဘူး
ေငြၿပီးေငြ ျဖစ္ေနလို႔ကလည္းမျဖစ္ဘူး
အရက္ၿပီးအရက္ခ်ည့္ ျဖစ္ေနလို႔ကလည္းမျဖစ္ဘူး
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပံုခ်လိုက္လို႔ကလည္း မျဖစ္
သံသရာေၾကာင္းမွာ အထုပ္အပိုးပါလို႔ကလည္းမျဖစ္
ေခတ္ကို ပံုခ်လိုက္လို႔ကလည္းမျဖစ္
မျဖစ္တာေတြခ်ည့္ပဲ ရင္ဆိုင္ေနရ
ငါ့ကို စစ္ျပဳႏိုင္လြန္း ...
ငါ့ဘ၀အေမာ အလြမ္းေတြလည္း
ေတာတခိုကို မစိုျပည္ေစေတာ့ပါ။

ညဥ့္ေတြ သိပ္နက္လြန္းေနတယ္
လူေတြ စီးဆင္းလြန္းေနတယ္
အရာရာဟာ စီးဆင္းလြန္းေနတယ္
ငါခ်စ္ခဲ့တဲ့အရာေတြအားလံုး
ေဆး႐ံုခုတင္ေပၚ ေရာက္ကုန္ၾကၿပီ။

ပညာရွိသုခမိန္ရယ္
သူ႐ူးရယ္
ကေလးရယ္
အႏုပညာရွင္ရယ္
ေခၚေပးၾကပါ။

အသက္ရွင္သေရြ႕ ငါ့ကို ခ်စ္ၾကပါ
ငါဟာ
ေကြ႔ေကာက္တဲ့ လမ္းမ်ားကို
ေျဖာင့္တန္းစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သူတဦးပါ။ ။

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္

Monday, December 6, 2010

“ အကယ္၍ ”

အကယ္၍
မင္းအသုိင္းအဝုိင္းက တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး
ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔ ဝုိင္းဝန္း ျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ
ေခါင္းေအးေအးနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

အကယ္၍
အားလံုးက မင္းကုိ မယံုသကၤာ ျဖစ္လာတဲ့အခါ
သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔
မင္းကုိယ္မင္း ယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိမယ္ ဆုိရင္

အကယ္၍
ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး
အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္းေနႏုိင္မယ္ ဆုိရင္
ဒါမွမဟုတ္ မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္တရား
မုသားစကား ၾကားရတဲ့အခါ
မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူး ဆုိရင္
ဒါမွမဟုတ္ မင္းကုိ လူတကာက ဝုိင္းဝန္းမုန္းတီးတဲ့အခါ
မင္းဟာ အမုန္းေတြျပန္မပြားဘူး ဆုိရင္
ၿပီးေတာ့ မင္းကုိယ္မင္း လူေတာ္တေယာက္ရယ္လုိ႔ မျမင္ဘဲ
ပညာရွိဆန္လြန္းတဲ့ စကားေတြလည္း မေျပာဘူး ဆုိရင္

အကယ္၍
စိတ္ကူးယဉ္ အိပ္မက္ေတြဟာ
မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္…
အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

အကယ္၍
ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံးရႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ
တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလား ရယ္လုိ႔ ခံယူထားႏုိင္မယ္ ဆိုရင္

အကယ္၍
မင္းရဲ႕အမွန္စကားေတြကုိ လူလိမ္လူညစ္ေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး
မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ ဆုိရင္
ဒါမွမဟုတ္ မင္းဘဝတခုလံုးေပးၿပီး
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ျဖည့္ဆီးခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ
အင္မတန္ေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

အကယ္၍
မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြ အားလုံးဟာ ေႂကြတလွည့္ ၾကက္တခုန္ပမာ
တလွည့္တခါတည္းနဲ႔ ဆုံးရႈံးသြားခဲ့ရင္
ၿပီးေတာ့ အစကေန ျပန္စႏုိင္မယ္ ဆုိရင္
ၿပီးေတာ့တခါ ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔
ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူး ဆုိရင္

အကယ္၍
သူမ်ားတကာ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ
မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ
မင္းတေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ အားနဲ႔မာန္နဲ႔
ဇဲြသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားမယ္ ဆုိရင္
အဲဒီလုိပဲ မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလဲြလုိ႔
ဘာဆုိဘာမွ မရွိေတာ့တဲ့အခါ
အဲဒီ စိတ္ဓာတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ
ဆက္လက္ ဆုပ္ကုိင္ထားႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

အကယ္၍
လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထား ေလးစားရေပမယ့္
စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဉ္ေတြ ထားမေနဘူး ဆုိရင္
တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ
အဓိပၸါယ္ရွိလွတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္ အျဖစ္ အသံုးခ်ႏုိင္မယ္ ဆုိရင္

အကယ္၍
လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ေျပာဆုိ ဆက္ဆံရတဲ့အခါ
ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ ဆုိရင္
ဒါမွမဟုတ္ မင္းဧရာဇ္ေတြနဲ႔ အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္
မာန္မာန ေသြးမႂကြဘူး ဆုိရင္
ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ
မင္းကုိ သိပ္ၿပီး နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္
မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့၊ အရာရာျဖစ္တဲ့
ကမၻာႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီေပါ့
အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း ေယာက္်ားေကာင္းတေယာက္ပဲေပါ့။

Rudyard Kipling
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာသာျပန္သည္)

If
If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too:
If you can wait and not be tired by waiting,
Or, being lied about, don't deal in lies,
Or being hated don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise;
If you can dream---and not make dreams your master;
If you can think---and not make thoughts your aim,
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same:
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and building up with worn-out tools;
If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings,
And never breathe a word about your loss:
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"
If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings---nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much:
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And---which is more---you'll be a Man, my son!

Rudyard Kipling
(Translated by Daw Aung Sun Suu Kyi)
                                                                                                                                                   
                  ဇာနည္ေမာင္

Sunday, November 28, 2010

တေစၦ

အိပ္လို႔မရ
ညႀကီးမင္းႀကီး၊ ထၿပီးထိုင္ေန
ေမြ႕ရာေတြလဲ၊ ေၾကမြတြန္႔လိပ္
သိပ္စိတ္ညစ္တယ္၊ သတိျပယ္လြင့္
ခိုတြယ္စရာ၊ အတည္မက်။

အျပင္ဘက္မွာ
သစ္႐ြက္ေတြၾကား၊ ၾကယ္ေလးငါးပြင့္
စကားပင္အို၊ ကန္ေရစိုစြတ္
ဟိုမွာလႈပ္လႈပ္၊ ငုတ္တုတ္လက္ကမ္း
စမ္းေလွ်ာက္သြားေန၊ ျမက္ခ်ံဳေတြထဲ
တေစၦ ငါကိုယ္တိုင္ပါပဲ။

ခုတင္ေျခရင္း
ျဖည္းနင္းရွပ္ရွပ္၊ မတ္တပ္ထလိုက္
ခန္းဝကိုလာ၊ ဝရန္တာမွာ
သည္မွာတစ္ေယာက္၊ တေစၦေျခာက္လွန္႔
ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ၾကည့္၊ မ်က္ႏွာလွည့္စမ္း
တည့္တည့္လွမ္းျမင္၊ ေအာ္ငိုခ်င္မိ
တဆင္တည္းပဲ သူႏွင့္ငါ။

ျမစ္နက္ထဲမွာ
ငါ-ေရနစ္ျမႇဳပ္၊ ခ်မ္းၿပီးကုပ္ေန
ကုကၠိဳကိုင္းၾကား၊ ငါေနနားလိုက္
ဘုရားေရွ႕ေမွာက္၊ ဒူးေထာက္ေရာက္ျပန္။

ေမာပန္းလ်ႏွင့္
တစ္ေယာက္ေသာငါ၊ ငါမ်ားစြာမွ
ထလာလြင့္ပါး၊ ေမာင့္အနားကို
စကားေထြရာ၊ ငိုသံပါႏွင့္
ဘာမွမၾကား၊ ေမာင့္အနားမွာ
"ထသြားစို႔ဆို၊ ေမ့ကိုအိပ္မက္
မမက္ဘူးလား"၊ တေစၦျဖားေယာင္း
မႈန္မႊားစိတ္ဝယ္၊ အရိပ္ထင္။ ။

ၾကည္ေအး
(တာရာမဂၢဇင္း ၊ အတြဲ ၃ ၊ အမွတ္ ၂ဝ ၊ ၁၉၄၇)

Saturday, November 27, 2010

တို႔႔တိုင္းျပည္

ထေလာ့ျမန္မာ၊ အိုျမန္မာတို ့
တို ့ရြာ တို ့ေျမ၊ တို ့ရြာေျမ၀ယ္
ေစတီစပါး၊ မ်ားလည္းမ်ား၏
မ်ားပါေလလဲ၊ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ၊ ကာလၾကာလွ်င္
ယာစကာမ်ဳိး၊ တၫိႈးၫိႈးႏွင့္
ပုထိုးျမင့္ေမာင္း၊ေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းၾကား
လွည့္လည္သြားလွ်က္ မစားေလရ၊
၀မ္္းမ၀၍ ဆြမ္းမွ်မတင္ႏိုင္ ရွိမည္တည္း။
ထေလာ့ျမန္မာ၊ အိုျမန္မာတို ့
တို ့ရြာတို ့ေျမ၊ တို ့ရြာေျမ၀ယ္
ေရခ်ဳိေသာက္ရန္၊ ျမစ္ေခ်ာင္းကန္ႏွင့္
သီးႏွံခ်ဳိပ်ား၊ မ်ားလည္းမ်ား၏
မ်ားပါေလလည္း၊ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ၊ ကာလၾကာလွ်င္
 ျမင္သာျမင္ရ၊ မစားရ၍
ေတာကၿပိတၱာ၊ ျဖစ္မည္တည္း။
ထေလာ့ျမန္မာ၊ ျမန္မာထေလာ့၊
 အားမေပ်ာ့ႏွင့္၊ မေလ်ာ့လံု ့လ
သူကစ၍၊ ငါကအားလံုး လက္႐ံုးမ်ားေျမာင္၊
ဉာဏ္မ်ားေျမာင္ႏွင့္ စြမ္းေဆာင္ၾကေလ
ဤေျမဤရြာ ဘယ္သူ ့ရြာလဲ
ဤယာစပါး၊ ဘယ္သူ ့စပါးလဲ
ထားေလာ့တာ၀န္၊ ဉာဏ္ေရွ ့ပန္း၍
တ၀မ္းတစိတ္၊ ညီေစသတည္း။
ေဇာ္ဂ်ီ

ကြ်န္ေတာ္ႏွင္႔ သနပ္ခါးပြင္႔ကေလး

စစ္မက္ျပိဳင္မိုး
ၾကယ္ကေလးေတြ စီးခ်င္းမထုိးၾကပါနဲ႕။

မိုးခ်ဳပ္အိမ္ျပန္
လမင္းကို ပန္တဲ႔မိန္းကေလး
ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ အိပ္စက္ေနလို႕ပါကြယ္။


တာရာမင္းေ၀
မိုးေခါင္လုိ႕တီးတဲ႔ဗံုသံမွ

Thursday, September 2, 2010

စင္သီယာ (၃)

ငါမေျပာေတာ့ဖူး

မင္းဦးေႏွာက္ႏြံအိုင္ေတာ့မွာ

ေဘာဂေဗဒဇယားခ်ပ္ေတြ

မ်က္ေတာင္ခတ္တဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြ

"ေငြ...ေငြ....ေငြ" (မင္းတို႔)

ဆိုေနက်သီခ်င္းတစ္စမို႔

ငါအလြတ္ရေနၿပီ

ဒီအမိႈက္ပံုထဲ၊ ငါကိုမဆြဲနဲ႔ စင္သီယာ ငါမလာႏိုင္ဖူး

စူးစူး၀ါး၀ါးေအာ္ဟစ္

ေခၽြးမိုးေအာက္နစ္ပါေစ

မင္းၿပဳံးေန စင္သီယာ

ငါမေျပာေတာ့ဖူး။
[သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္ (ထူးအိမ္သင္)]

ရီေလတီဗီတီ သီအုိရီ

ေယာက်ာၤးကေလးမ်ားအဖို႔
တစ္ထြာေသာ ဆံပင္သည္
အရွည္ႀကီးျဖစ္၏။
မိန္းကေလးမ်ားအဖို႔
တစ္ထြာေသာဆံပင္သည္
တုိတုိကေလးျဖစ္၏။

ဘတ္စ္ကားေပၚမွ လူအဖို႔
အင္းစိန္နွင့္ ရန္ကုန္ခရီးသည္
အေ၀းႀကီး ျဖစ္၏။
ကိုယ္ပိုင္ကားေပၚမွ လူအဖို႔
အင္းစိန္နွင့္ ရန္ကုန္ခရီးသည္
နီးနီးကေလးျဖစ္၏။

ေတာင္ေအာက္မွ လူအဖို႔
ထိုလမ္းသည္
အတက္ျဖစ္၏။
ေတာင္ေပၚမွ လူအဖို႔
ထုိလမ္းသည္
အဆင္းျဖစ္၏။

ညအဖုိ႔
၁၂ နာရီသည္ သန္းေခါင္ယံ ျဖစ္၏။
ေန႔အဖို႔
၁၂ နာရီသည္ မြန္းတည့္ျဖစ္၏။

လူႀကီးမ်ားအဖုိ႔
အခ်စ္သည္ အတိတ္ျဖစ္၏။
လူငယ္မ်ားအဖို႔
အခ်စ္သည္ အနာဂတ္ျဖစ္၏။

(မင္းလူ)

Monday, June 28, 2010

ဥယ်ာဥ္မွဴး

အမႈထမ္း အရွင့္အမႈေတာ္ထမ္း အကၽြန္႕ကို
သနားေတာ္မူပါ ဧကရီ ။

ဧကရီ စည္ေ၀းသဘင္ ျပီးဆံုးျပီ။
ငါ့ အမႈေတာ္ထမ္းေတြထဲ
သင္ ဘာေၾကာင့္ ၊ ေနာက္က် ေရာက္လာရသလဲ ။

အမႈထမ္းတပါးသူေတြနဲ႔
ေဆာင္ရြက္ျပီးျပီဆိုရင္
ယခု အကၽြန္႕အလွည့္ျဖစ္ပါေစ။
အရွင့္ ေနာက္ဆံုး အမႈေတာ္ထမ္းအတြက္
က်န္တဲ့ အလုပ္တာ၀န္ကို ေတာင္းခံရေအာင္
အကၽြန္ုပ္လာခဲ့တာပါ။

ဧကရီ အလြန္အမင္း ေနက္က်ေနတာမွ
သင္ဘာကို ေမွ်ာ္လင့္စရာ
ရွိေတာ့မွာလဲ။

အမႈထမ္းအရွင့္ ပန္းဥယ်ာဥ္မွာ
အကၽြန္႕ကို
ဥယ်ာဥ္မွဴး ခန္႕ေတာ္မႈပါ ။

ဧကရီ ၾကံၾကီးစည္ရာကြယ္။

အမႈထမ္းအကၽြန္႕ရဲ႕
တျခားအလုပ္တာ၀န္ေတြကို
စြန္႕လႊတ္ပါရေစ ။
အကၽြန္႕ ဓားလွံေတြ
ေျမေပၚ ခ်လိုက္ေတာ့မယ္။

တိုက္ပဲြသစ္ေတြလည္း
မတိုက္ခိုက္ပါနဲ႔ေတာ့ ။
အရွင့္ပန္းဥယ်ာဥ္မွာ
ဥယ်ာဥ္မွဴးအျဖစ္သာ
အကၽြန္႕ကို ခန္႕ထားေတာ္မူပါ ။

ဧကရီ အလုပ္၀တၱရားေတြကို ဆိုပါဦး ။

အမႈထမ္းအရွင္ ျငီးေငြ႕တဲ့ေန႕ေတြမွာ
အမႈေတာ္ ထမ္းဖို႕ပါ။
မနက္ဖက္
အရွင္ ထြက္ေတာမႈမယ့္
ျမက္ခင္းလမ္းကို
စိမ္းစိုေအာင္ အကၽြန္႕ထားမယ္။
အရွင့္ေျခလွမ္းေတာ္တိုင္းကို
ဂုဏ္ျပဳရင္း
အေသခံ ေၾကြဆင္းဖို႕
၀န္မေလးတဲ့ ပန္းပြင္ေတြနဲ႔
အရွင့္ေျခအစံုကို
ၾကိဳဆိုေစမယ္ ။
စရည္ပင္ကိုင္းေတြမွာ
ဒန္းဆင္လို႕
အရွင့္ကို လဲြေပးပ့ါမယ္ ။
အဲဒီမွာ
အရွင့္ခါ၀တ္ေတာ္စကို
နမ္းရေအာင္ ဆိုျပီး
ညည့္ဦးယံ ဖိုးေရႊလဟာ
သစ္ရြက္ေတြၾကားက
အတင္း အလုအယက္ တိုးထြက္လာလိမ့္မယ္။
အရွင္စက္ရာ သလြန္ေဘးမွာ
ထြန္းလင္းတဲ့ မီးအိမ္ကို
ဆီေမႊးနဲ႔သာ ထပ္ကာ ျဖည့္ပါ့မယ္။
အရွင့္ ေျခနင္းခံုကိုလည္း
အေက်ာ္ ကရမက္ေတြ အိုင္အိုင္ေသြးျပီး
ရႈေမာစရာ ပံုအသြယ္သြယ္
လိမ္းျခယ္ေပးပါ့မယ္ ။

ဧကရီ အဖိုးအခ အေနနဲ႔
သင္ဘာကို လိုခ်င္သလဲ ။

အမႈထမ္းညံ့သက္ညႊတ္နူး ၾကာမံုဖူးနဲ႔တူတဲ့
အရွင့္ လက္ဆုပ္ကေလးေတြကို ကိုင္ျပီး
လက္ေကာက္၀တ္မွာ
ပန္းကံုးေတြ ဆင္ျမန္းေပးခြင့္ -
အရွင့္ ေျခဖ၀ါးအစံုကို
အေသာက ပြင့္ဖတ္လႊာေတြရဲ႕
ပန္းဆီနီနီနဲ႔ ျခယ္သခြင့္ -
ဒါျပင္
ဖုန္စ ဖုန္နေတြ
ကပ္ေနအံုးမည္ဆိုရင္
နမ္းပစ္ခြင့္ကို ေပးသနားပါ ။

ဧကရီ သင္ေတာင္းတဲ့ဆုကို
ခြင့္ျပဳေတာ္မူတယ္ ငါ့အမႈေတာ္ထမ္း....
ငါ့ ပန္းဥယ်ာဥ္မွာ
အသင္ ဥယ်ာဥ္မႈး ျဖစ္ေစ.....။ ။

ရာဘျႏၵာနတ္(သ္)တဂိုး

သိတတ္ပါဘူး ရွင္ရယ္..

`ေသာကကို ေဆာင္ယူလာတတ္ေပမယ့္.
ေမတၱာတရားဆိုတာ..ယုံစား အားထားသင့္ပါတယ္၊
မင္းရဲ႕ အသဲတံခါးကို ပိတ္မထားလိုက္ပါနဲ႕ ေနာ္`
...
`အို.. သူငယ္ခ်င္းရယ္..
မင္းရဲ႕ စကားေတြ က နက္နဲ လြန္းလွတယ္.၊
ကိုယ္ျဖင့္ နားမလည္ ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ အခ်စ္ရယ္`
...
`ႏွလုံးသား ဆိုတာ
မ်က္ရည္ တစ္စက္... လကၤာ တစ္ပုဒ္နဲ႕ အတူ.၊
ေပးဆပ္ဖို႕ သက္သက္ မဟုတ္လားကြယ္..`
...
`အို.. သူငယ္ခ်င္းရယ္..
မင္းရဲ႕ စကားေတြ က နက္နဲ လြန္းလွတယ္.၊
ကိုယ္ျဖင့္ နားမလည္ ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ ကြယ္`
...
`ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ ဆိုတာ တဒဂၤပါ..၊
ရယ္ေမာ လွဳပ္ရွားလိုက္ရုံ နဲ႕ ဘ၀ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားတတ္တယ္တဲ႕..၊
ႏွင္းစက္ေလး တစ္ေပါက္လိုပါပဲ..၊
၀မ္းနည္းျခင္း ဆိုတာကေတာ့..
တည္တ့ံတယ္၊ ခုိင္ျမဲတယ္..၊
သည္ေတာ့ တမ္းတ လြမ္းေဆြး ရတတ္တဲ႕
ခ်စ္ေမတၱာတရားကို
မင္းမ်က္လုံးေတြ မွာ ႏိုးၾကားပါေစကြယ္...`
...
`အို.. သူငယ္ခ်င္းရယ္..
မင္းရဲ႕ စကားေတြ က နက္နဲ လြန္းလွတယ္.၊
ကိုယ္ျဖင့္ နားမလည္ ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ ကြယ္..`
...
ၾကာပြင့္ေလးေတြ က
ေနမင္းရဲ႕ ေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ပြင့္လန္းၾကတယ္၊
သူ႕မွာ ရွိသမွ် အားလုံး ဆုံး ရွဴံးရတယ္..၊
ေဆာင္းရာသီရဲ႕ ဆုံးစ မရွိတဲ႕ ျမဴႏွင္းေတြ ၾကားမွာေတာ့
အဖူး အငုံေလးေတာင္ မက်န္ေတာ့ ဘူးတဲ႕..`
....
`အို.. သူငယ္ခ်င္းရယ္..
မင္းရဲ႕ စကားေတြ က နက္နဲ လြန္းလွတယ္.၊
ကိုယ္ျဖင့္ နားမလည္ ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ ကြယ္`
မိုးမိုး (အင္းလ်ား)
တဂိုး၏ အခ်စ္စာစုမ်ား ကဗ်ာစာအုပ္          

Wednesday, June 9, 2010

လြမ္းသီခ်င္း


ရင္မွာစြဲလမ္း ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း
တမ္းတရက္ဆက္ စာမ်က္ႏွာထက္မွာ
မင္းအေၾကာင္းေတြပဲ ေရးျဖစ္သည္။

ရင္မွာသိုသိတ္ က်ိတ္မိွတ္ခံစား
သီကုးံဖြဲ႕ႏြဲ႕ တိတ္တခိုးစိတ္နဲ႔
ကဗ်ာေတြလည္း ေရးျဖစ္သည္။

ရင္းတြင္းရိုက္ခတ္ ပဲ့တင္လိွဳက္၍
ႏိွမ့္ျမင့္သံစဥ္ သီက်ဴးညီရင္
ေတးသီခ်င္းေတြလည္း သည္းမိသည္။

ရင္တြင္းနိမိတ္ အတိတ္ပုံရိပ္ကို
ေရးခ်ယ္လင္းေမွာင္ ေဆးေရာင္စံုျဖင့္
ပန္းခ်ီမ်ားလည္း ဆြဲျဖစ္သည္။

သက္ျငိမ္ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္
ႏွလံုးသား မွတ္တမ္းတစ္အုပ္
မ်က္ရည္ဖြဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
လြမ္းသီခ်င္းလုပ္၍ ဆိုဦးမည္။။

Wednesday, June 2, 2010

ေရွာင္ပုန္းေနေသာစာသားမ်ား

ညက်ေတာ့ ေတးသီခ်င္းသံဟာ
ကိုယ့္ဆီကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္
အဲဒီတုန္းက မင္း မရွိခဲ့ဘူးကြယ္။

ဒီသီခ်င္းဟာ
ကိုယ္တေန႔လံုး လိုက္ရွာေနတဲ့
စာသားေတြကို ရသြားတယ္။
ဟုတ္တယ္။ ညေမွာင္ရီပ်ိဳး
တိတ္ဆိတ္တဲ့ ခဏကေလးအတြင္းမွာ
ဒီစကားလံုးေတြဟာ
ဂီတအျဖစ္ အသက္၀င္လာၾကတယ္။
ဒီဂီတသံေၾကာင့္ ေကာင္းကင္မွာ
လက္ေနတဲ့ ၾကယ္ကေလးေတြေတာင္မွ
အလင္းေရာင္ မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္
ျဖစ္လာတယ္ ထင္ရရဲ႔။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက မင္း မရွိခဲ့ဘူးကြယ္။

ဒီေတးကို မနက္က်ရင္
မင္းကို ဆုိျပမယ္လို႔ ကိုယ္ စိတ္ကူးခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကိဳးစားၾကိဳးစား
မင္း ကိုယ့္ေဘးကို ေရာက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့
ဂီတသံက ထြက္ေပၚလာခဲ့ေပမယ့္
စာသားေတြဟာ
အေ၀းမွာ ေရွာင္ပုန္းေနခဲ့ၾကတယ္ကြယ္။

(တဂိုး) = ဆရာျမသန္းတင့္ဘာသာျပန္=
ႏွင္း၀သာန္ မွ

Thursday, May 20, 2010

သခင္ေအာင္ဆန္းတရား

Photobucket
သခင္ေအာင္ဆန္းတရား
(ေဇာ္ဂ်ီ)

ငါ့ညီေျပာင္၀င္း၊ ေမာင္သစ္ဆင္း၊
မင္း၏သားငယ္၊ မင္းသက္လွယ္ကို
အဘယ္တရားေဟာမည္နည္း။

ဆန္း၏ သတၱိ၊
ဆန္း၏ သမာဓိ၊ ဆန္း၏ ပညာ၊
ေဟာစရာကား အလြန္မ်ား၏။
မင့္သားအရြယ္၊ သက္ႏွစ္ဆယ္တြင္
လူငယ္ေအာင္ဆန္း၊ သူ႔အစြမ္းကို
ပန္းေကာင္းတပြင့္၊ ပန္ဆင္တင့္သို႔
မင့္သား၊ သိေစခ်င္လွ၏။

သူ႔အစြမ္းကား၊ အျခားမဟုတ္
အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ၊ မ်ဳိးျခားဒဏ္မွ
ျမန္မာလြတ္လမ္း၊ ခရီးၾကမ္း၀ယ္
ဗန္းျပအလွ၊ ပကာသနကို
ျပာက်ေလာင္ၿမိဳက္၊ သူမီးကိုက္၏။
ေခတ္လိုက္စာညီ၊ ေခတ္မီပညာ
ႀကံဳရာဘ၀၊ မုကလံုေလာက္
ခံၿမိဳ႕ေဆာက္၏။

ထို႔ေနာက္တဆင့္၊ မိုးထိလြင့္ေအာင္
႐ိုးက်င့္ျမင့္ႀကံ၊ သူ႔အလံတည့္
ပ်ံတလူလူ၊ သူထူခဲ့ေၾကာင္း
ေခါင္းေဆာင္သေဘာ
မင့္သားေခ်ာကို၊
ေျပာလိုက္ပါဘိ၊ ေဟာပါဘိ …

Monday, April 19, 2010

ရာသီတန္ခူး

Photobucket
ျမန္မာတို႔ရဲ႕ သႀကၤန္
ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ဟန္
နန္းဆန္မပ်က္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ ေရွးရက္အခ်ိန္ခါပင္...

ကူးေျပာင္း အခါမီွ
ျငိမ္းေအး ေစရည္
ျဖန္းပက္ေရစင္ ေအးခ်မ္းခဲ့ ျမဲစဥ္ႏွစ္သစ္ၾကိဳခဲ့စဥ္...

ပန္းပေတာက္ ပြင့္ဖူး
ရာသီတန္ခူး
ငွက္ၾသတြန္းၾကဴး ထူးမွတ္ခဲ့ ေရာက္ျမဲ ဒီအခ်ိန္ပင္...


မိုးနတ္ႏြယ္

Friday, April 9, 2010

က်ားလွ်ာပန္း

ပန္းအခ်င္းခ်င္းကပင္
သူ႔ကို အတင္းေျပာၾကသည္။
က်ားလွ်ာပန္း ဆိုတာ
ပန္းအစစ္ မဟုတ္ဖူးတဲ့ေလ။



သူ႔အန႔ံက ေမႊးလည္း မေမႊးတဲ့။
သူ႔အဆင္းက လွလည္း မလွတဲ့။
ပန္းပန္သူတို႔ကလည္း မပန္ၾကတဲ့။
ကုသိုလ္ျပဳသူတို႔ကလည္း ဘုရားမတင္ၾက။
ေခါင္းမဆင္ၾက။

သို႔ေသာ္လည္း
အခ်င္းတို႔.....
ဤ က်ားလွ်ာပန္းကား
ပန္းတကာတို႔ ခႏၶာစဲေသာ
ေႏြေခါင္ေခါင္မွာမွ
ေႏြကို အံတုလ်က္ ဖူးပြင့္ရဲေသာ
ပန္းပင္ျဖစ္ေခ်သည္တကား။


The Cactus Flower
tranlsated by Khin Aye Thet

Even amongst the flowers,
They deride it.
This tiger's tounge, this cactus flower
Is not a real flower. So they say.

Its scent unsweet,
Its lines unlovely,
The flower-lovers love it not.
The merit-seekers never place it on the alter.
None ever wear it in their hair.

But let thou listen!
In the height of summer
when all flowers wither,
The tiger's tounge blossom
Sets its teeth against summer
And dares to bloom.

ေမာင္ပန္းေမႊး
ဘာသာျပန္- ခင္ေအးသက္
ေမာင္ပန္းေမႊးရဲ႔ တခုေသာပန္းဥယ်ဥ္ ကဗ်ာစာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။

Thursday, April 8, 2010

ျမ


ျမ
.. ျမ ...
အခါတစ္ပါး၌ သူမ၏လက္၀ယ္
ထက္ " ျမ " ေသာ ျမားတစ္စင္းတည္၏။
သို႔ေသာ္ " ေတး " မရွိ။
ထိုအခါ
ငါ၏လက္၀ယ္
ခ်ဳိ " ျမ " ေသာ ေစာင္းတစ္အိုးတည္၏။
သို႔ေသာ္ " ႀကိဳး " မရွိ။

သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္၊ ေမာင္မိုးေက်ာ္၊ အရိုင္းျဖဴ ၊ထူးအိမိသင္

ဒီပရဂၤ(ဒီပဲယင္း)

ပံုျပင္ထဲကၿမိဳ႕လဲမဟုတ္
ဒ႑ာရီထဲကၿမိဳ႕လဲမဟုတ္
ရာဇဝင္ထဲက ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ကတည္းကရွိတဲ႔ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕
သမိုင္းဝင္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕။
ဒီၿမိဳ႕ကိုကတူးလူမ်ိဳးေတြတည္ေထာင္ခဲ႔တယ္
အေလာင္းစည္သူမင္း
တိုင္းခန္းလွည့္လည္ရင္း
ေျမာက္ဖက္အရပ္အေရာက္
အေရွ႕ဘက္ကနတ္ေတြဆိတ္ေယာင္ေဆာင္
ေရေသာက္မဲ႔ ဟန္ျမည္သံေပးတာကိုအစြဲျပဳလို႔
ဒီၿမိဳ႕နာမည္တြင္ခဲ႔ရ။
အေရွ႕မွာဧရာဝတီ
အေနာက္မွာခ်င္းတြင္း
မနီးေဝးမွာမူးျမစ္နဲ႔
စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြျဖစ္ထြန္းခဲ႔တယ္။
သာသနိကအေဆာက္အအံုေတြေပါမ်ား
ရဟန္းပညာရွိလူပညာရွိေတြထြန္းကား
တစ္ျခားၿမိဳ႕ေတြနဲ႔စီးပြါးကူးသန္းသြားလာဖို႔လြယ္ကူ
ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္စစ္တမ္းေတြအရ
အစည္ကားဆံုးၿမိဳ႕၁၂ၿမိဳ႕ထဲကၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕။
အေလာင္းဘုရားလက္ထက္မွာ
အိမ္ေရွ႕စံေနာင္ေတာ္ႀကီးဒီၿမိဳ႕ကိုစားရ
ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္မွာစစ္သူႀကီး မဟာဗႏၶဳလ
ေနမ်ိဳးသူရရဲေခါင္ဘြဲ႔နဲ႔ဒီၿမိဳ႕ရဲ႕ၿမိဳ႕ဝန္။
ဘံုခန္းပ်ိဳ႕ဆရာအရွင္အဂၢသမာဓိ
စစ္သူႀကီးမဟာဗႏၶဳလ
မံုတိုင္ပင္ဆရာအရွင္ဝံသ
အတုလဆရာေတာ္အရွင္ယသ
ျမသိန္းတန္ဆရာေတာ္အရွင္ဇိန
အယူေတာ္မဂၤလာဦးႏိုး
လယ္တီဆရာေတာ္
ဒါဒီၿမိဳ႕သား ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ေတြ။
ဒီၿမိဳ႕မွာမင္းတုန္းမင္းကိုပုန္ကန္ျခားနားတဲ႔
ပတိမ္းမင္းသားခိုလႈံခဲ႔ဖူးတယ္
ဒီၿမိဳ႕ကေန
ေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ႔ၿမိဳ႕ဝန္ဦးမွန္း
ေအာက္ျပည္ကိုထြက္ေျပးခဲ႔ရတယ္
ဒီလိုနဲ႔
ဒီၿမိဳ႕မွာ
သူရဲေကာင္းေတြေပ်ာက္ဆံုးခဲ႔ရတယ္
ဒီၿမိဳ႕မွာ
သစၥာေဖာက္ေတြအေတာင္ေပါက္ခဲ႔ၾကတယ္
ဒီၿမိဳ႕မွာ
လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္
သူ႕ဆိုင္ကယ္က်ေပ်ာက္ခဲ႔ရတယ္
ဒီၿမိဳ႕မွာ
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္
ေသကံမေရာက္သက္မေပ်ာက္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္
ဒီၿမိဳ႕မွာ
အံႀကိတ္ရ တက္ေခါက္ရတဲ႔
အျဖစ္အပ်က္ေတြရွိခဲ႔တယ္။
တေန႔ေတာ႔
မိုးနည္းတဲ႔ဒီေဒသ
ေဆာင္းတြင္းအခါသမယမွာ
မိုးရြာဖို႔မဆိုထားနဲ႔
မိုးအံု႔ဖို႔ေတာင္အေၾကာင္းမရွိေပမယ့္
ရုတ္တရက္မိုးႀကီးရြာခ်လိုက္တယ္
ဆင္ေျခရာေတြေတာင္
တိမ္ေကာပေပ်ာက္သြားေအာင္ ရြာတဲ႔မိုးမို႔
အညာအေခၚ ဆင္ရာတိမ္မိုး တဲ႔ေလ။
မံုရြာ-ေရဦး လမ္းကိုျဖတ္သန္းရင္း
ဒီၿမိဳ႕ကိုကားေပၚက လွမ္းၾကည့္မိတဲ႔အခါ
အတိတ္ တေစၦက ငါ႔ကိုေျခာက္လွန္႔ေနေလရဲ႕။

(ၾကည္ေမာင္သန္း)ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္း ၂၀၀၈ ဇြန္လ
ထိုကဗ်ာေၾကာင့္ ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ ၂ ဦး အလုပ္ထုတ္ခံခဲ႔ ရသည္။ အယ္ဒီတာ မ်ားမွာ တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ ေဒၚသေျပႏွင့္ အမႈေဆာင္ အယ္ဒီတာ လင္းထိပ္သွ်င္ တို႔ျဖစ္သည္။

တရား ႏွင့္ ဓား


တရား ႏွင့္ ဓား
အား ႏွစ္ အား တြင္
တရားကို ခ်စ္
ဓားကို ပစ္အံ႔
စစ္ကို ငါတို႔ မုန္းပါသည္။

(ကဗ်ာဆရာ တင္မိုး)
ဆရာတင္မိုး ကိုျမင္းျခံခရိုင္ ေတာင္သာၿမိဳ ႔နယ္ ကန္ျမဲရြာမွာ၁၉၃၃ ခုႏွစ္ႏိုဝင္ဘာလ ၁၉ ရက္ ေန႔မွာဖြားျမင္ခဲ႔၍ အမည္ရင္းက ဘဂ်မ္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၁ မွ ၁၉၉၅ ထိ ေပဖူးလႊာ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္တာဝန္ယူစဥ္ စစ္အစိုးရမွ ေထာင္ ၄ ႏွစ္ခ်ျခင္းခံရပါတယ္။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း အေမရိကန္(LA) မွာေနထိုင္စဥ္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီ ၂၂ ရက္ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ၄ နာရီခန္႔တြင ကြယ္လြန္ခဲ႔သည္။

(မင္းသုဝဏ္)


သေျပသီးေကာက္
ေမွ်ာ့နက္မည္းႀကီး တြယ္တတ္တယ္
ေမွ်ာ့နက္ဆိုတာ ခ်ိဳနဲ႔လားကြယ့္
ေႁမြနဂါးေတာင္ ေၾကာက္ဘူးကြယ္
တုိ႔လည္းေၾကာက္ေပါင္ အတူသြားစို႔
အုန္းလက္ႏြားေလး ထားခဲ့မယ္
သြားမယ္ သြားမယ္။

လယ္ေစာင့္တဲ
မိုးေရ တက္ေရ တေဖြးေဖြး
ကြင္းက်ယ္ အေဝးေဝး
လယ္ေစာင့္တဲေလး ေျခတံရွည္
မိုးကုတ္ေအာက္မွာတည္
ၾကာနီတပြင့္ ျဖဴတပြင့္ တဲနဲ႔ ပဏာတင့္

ဥပုသ္ေစာင့္
ဆြမ္းအုပ္နီနီ အေမရြက္လို႔
နက္ျဖန္နံနက္ ေက်ာင္းတက္မယ္
ေမာင္လည္းလုိက္မယ္ ခ်န္မထားနဲ႔
အေမသြားေတာ့ ပ်င္းလွတယ္
ေက်ာင္းႀကီးေပၚမွာ ေမာင္ငယ္ေဆာ့ရင္
ဘုန္းႀကီးေအာ့လို႔ ႐ိုက္လိမ့္မယ္
ေမာင္မေဆာ့ေပါင္ စိတ္ပုတီးနဲ႔
ဘုန္းေတာ္ႀကီးလို ေနပါ့မယ္
လိုက္မယ္ လိုက္မယ္။

(မင္းသုဝဏ္)